In January I was at Kauai/Hawaii and participated in a retreat organised by Christel.
Like my body needs food and water, my soul, my spirit also needs food and that is what the retreat offered me.
I felt so welcome and seen, recognized here at Kauai.
Away from all the activities, all things that we feel need to be accomplished in our daily lives,
I could establish a better connection, a clearer feeling with who/what I really am, let go off obstacles,
of issues and emotions that were no longer in resonance within myself. Hereby helped by the energy
of this island and Christel, energy that was made accessible by her by means of meditation and visualisation.
For instance, the first day at the temple of the goddess Laka we were guided by Christel into a meditation,
that brought me in contact with deep layers within myself, memories held by the island,
helping me to restore this knowledge within me, recovering a piece of myself.
Next to this holy place we visited other Heiau’s, Hawaiian temples sites, which welcomed me
and also arose memories in myself. We saw the big whales at the Napali coast, those ancient creatures
crossing the waters of Hawaii during the winter months, carrying ancient knowledge.
All this made a deep impression and stirred up memories, made me feel deeply connected with all there is,
realising we are all in one.
To be one with earth, wind/air, fire/sun and water/sea, to be in contact and to let go, is so much easier here,
where the layers between the different dimensions are so much thinner.
The island made clear, that life is so much easier, if you let go of expectations and take life just as
it presents itself. Keep going with the stream of life and trust that your life will develop as you go along,
but keep focussed, take responsibility, be aware of and show your intent. Live in the present,
it is only than, that you need to action.
I also came across fears I kept within me, for instance while walking a slippery trail and later
walking on lava stones piled at the seaside. Both paths made me glide and stumble,
showing me my fear to fall, to loose face and faith, to be hurt.
How I was off balance. Corresponding with the road I am walking in my life right now and that
this road is slippery and feels awkward and makes me regularly loose faith. Teaching me, while trying
to walk this path, that it is okay to stumble and fall, but also, that I have the strength to stand up
again and continue my path. That I am not necessarily alone and that there is help on my way,
as long as I am open for it. The trail let me see this by showing the roots of the trees, that formed
natural steps and thereby a hold for me. I could make contact with energies, that surrounded me and
that gave me strength, made me feel, that I was taken by the hand and supported.
I learned that to be focussed and relaxed, be in the moment, I could walk this slippery trail.
Walking the lava stones I noticed, that I am so much inclined to show, that I am as fast
and as good as others. Here I could not and who cares? Just accept and love yourself as you are!
Well I could tell a whole lot more, but better than to read my stories, that are all about me,
I wish you to be able to come to a retreat yourself and have your own experiences.
With love, Anna
Date: Tue, 12 Sep 2006
Lieve Christel,
Het gaat echt beter met me!
Jij wist het allang, en ik vertrouwde het niet, maar het is echt zo. Ik ben
een drempel over en ik kan niet meer bij het oude, dwz ik ben uit de
strijd.... ik voel meer berusting en vertrouwen. Nog wiebel, maar toch..
Mijn innerlijke vijand is mijn innerlijke geliefde geworden...
Het is absoluut niet vanzelf gegaan, ik heb er keihard voor gevochten en
gebeden en toch heb ik de omslag niet zelf tot stand gebracht, maar is het
gewoon gebeurd....Mbv God, mijn goddelijk zelf, mijn hoger zelf??
Nou ja , je snapt het misschien, ik niet, maar dat is ook goed. Ik wil het
nog wel een keer graag van je horen hoe dat werkt!
Ik krijg allerlei ingevingen en snap dat dit proces ergens toe leidt, ook al
is dat nu nog niet zichtbaar in mijn leven.
Ik sta op de drempel van een heel nieuw leeg, schoon stuk....De leegte is
minder erg dan ik dacht.
Soms zelfs wel spannend en leuk..
Heel hartelijk dank dat je 'met me mee wilde reizen op mijn heftige reis,
mijn vertrouwen voor me hebt gedragen en dat je me inzicht hebt gegeven en
alle belemmeringen hebt helpen opschonen.
Dank voor je geduld.. Nou ja voor alles.
Dat alles wat je voor mij hebt gedaan, dubbel zo mooi naar jou toe mag
komen.
Heel veel liefs Chaja Kruijssen
Hallo Christel,
je vroeg tijdens de reading afgelopen woensdag of ik iets gevoeld had
terwijl ik op de bank lag en jij met me bezig was. Ik kon daar toen
niet zoveel op antwoorden maar intussen kan ik heel goed voelen dat ik
inderdaad veel "compacter" ben geworden. Ik voel me ook rustiger en
veel meer in mijn midden. Wat ook leuk is dat is dat er de laatste
twee dagen opeens een hoop dingen zomaar naar me toe komen:
plotselinge hulp in de tuin, een leuke ontmoeting op een feestje,
gratis broodjes bij de bakker die op maandag eigenlijk dicht is,
moeiteloze structurele opvang voor mijn zoontje op maandagmiddag bij
een vriendje. Ik vind het werkeljk fenomenaal wat je doet! Ik begin nu
dan ook weer heel heel voorzichtig wat geloof te ontwikkelen dat er
voor mij nog iets mogelijk is. Ik maak overal reclame voor je...
Liefs, dankjewel
Roel
Bij mij is er veel in beweging, grote transformatie (zo voelt het).
Ik ben verbaasd over wat het leven allemaal te bieden heeft, en hoe ik oude dingen, |
en mezelf, nieuw kan ervaren.
De advanced cursus heeft echt een diepgrijpende werking, vind ik en ik voel me
dankbaar dat ik deze ontwikkeling mee mag maken. Ook al is het niet altijd even "leuk" ;-)
tot 'ziens"
Ida
Wat een intense les was het gisteren! Wel heel mooi.
Ik merkte dat ik er met momenten heel diep in zat, vooral het stuk over perfectie.
Als dit zo is dan vind ik het heel moeilijk om hierover te vertellen.
Het lijkt alsof ik dan heel ver weg geweest ben en meer tijd nodig heb om terug
te komen voor ik kan vertellen wat ik gezien heb.
Zoals met de tijdslijn. De meest recente gebeurtenissen komen er als eerste uit
omdat die letterlijk nog voor in mijn mond liggen.
Alleen zijn dit vaak meer de gevolgen van een veel ouder patroon. Dit oudere patroon
zag ik als een van de eerste beelden in een soort flits: " Als je je mond open doet gaat je kop eraf ! "
Dit gebeurde ook.
Een heftig beeld waar ik merkwaardig genoeg geen emoties bijvoelde. Nu ik dit op schrijf snap
ik ook wel waarom ik dit niet meteen kon vertellen!!!!!!
Het stukje met de Goddelijke roos en de bijtjes raakte me heel diep.
Ik heb dit beeld eerder gezien. Dit was toen mijn jongste zoontje,
net geboren was. ( hij werd ook wakker aan het einde van de oefening )
Tijdens het voeden keken we in elkaars ogen en via zijn ogen kon ik de hele kosmos, het Al,
de eenheid zien.
Het was alsof ik door zijn ogen naar een diepte/hoogte en grootsheid kon kijken of
werd getrokken, bijna als een tunnel waar in bijnadoodervaringen over verteld wordt.
Ik ervaarde toen ook de spiralen die eindeloos zijn, tijdloos, grenzeloos, alles op
hetzelfde moment.
Van een grote schoonheid en liefde. Als kind kon ik dit zien als het licht van een lantaarnpaal
door de fijne takjes van een boom scheen.
Dan realiseerde ik me ook dat alles rond en een is.
Ik ben zo blij dat ik hier weer kontakt mee heb! Het vervult me.
Ik voel een diepe dankbaarheid en liefde. Klinkt misschien wat zweverig of vroom.
Het is alsof er weer een stukje Goddelijkheid in mij terug gekomen is.
Dit gebeurde ook tijdens de soort Kundalinispiraal die door mijn lichaam ging.
Tijdens het oefenen voel ik ook het Goddelijke als dankbaarheid en liefde.
En ben ik zo blij dat ik dit mag doen.
lieve Chrisel, dank je voor je lessen.....
Saskia
Ik vind de lessen heel leerzaam en een prachtige ervaring. Met name vind ik
op de moment de meerwaarde in het feit dat je innerlijke stemmetje kennelijk
veel meer weet dan je denkt. Het zou zo mooi zijn als je daar echt goed naar
ging luisteren. Nu langzaam het vertrouwen opbouwen dat deze innerlijke
stem echt weet.
groetjes annemarie
Hallo christel,
Ik hoop dat het goed met je gaat,
Zoals beloofd zouden we je op de hoogte houden van de "mock-up"
Mijn termijn was drie weken na de laatste les.
En mijn thema "verbindingen"
En inderdaad op allerlei wijze kwamen verbindingen tot stand.
Zowel met een reeks oude vrienden.
Lang allerlei kanalen. En echt zes mensen tegelijkertijd.
Als met vrienden die er al waren.
Maar ook verbond ik me sinds lang werkelijk aan een project en ontdek nu pas
Hoe vaak en hoe veel ik vlucht en me niet verbind.
Tot zover even.
Wilde het je laten weten.
Hoop dat ook de anderen hun intenties werkelijkheid hebben zien worden.
Warme groet!
joost
Aloha Christel,
De lessen geven mij vele inzichten en vertrouwen, ik merk dat mijn bewustzijn
veel groter wordt en de rust vanbinnen is een zegen.
Voor mijn gevoel ben ik hard aan het ‘’ontwikkelen’’ en ik hoop hiermee een stukje
te kunnen bijdragen aan de ‘’ontwikkeling’’ van mijn medemensen.
Deze weg is voor mij de weg tot mededogen, compassie en liefde.
Dank voor je bijdrage.
Gr Mikkel
Goh, nou Christel, je vraag heeft wel even het een en ander in het werk gezet.
Nooit bij nagedacht wat de cursussen nu precies bij mij gedaan hebben.
Ns even vrij associëren:
Christel's werk heeft bij een hoop ruimte gecreeërd om datgene wat gebeurt en wie iemand is
in een breder licht te zien. Het heeft mij geïntroduceerd in het werken in een ander domein
van ons bestaan dat niet direct zintuigelijk waarneembaar is -althans voor mij niet.
Daarnaast heeft het werken met Christel mij veel inzicht gegeven in mijzelf en wat mij beweegt.
Ook vind ik haar werkstijl erg prettig: Licht, no-nonsense, en krachtig.
Het zelf in de praktijk brengen van onder andere het readen leidt steeds weer
tot verwondering. Ik ben erg blij dat ik dit pad ben ingeslagen.
Heel veel groeten en liefs,
Peter